17:  Neiging tot verslaving.

Meer dan anderen hebben volwassen ADHD'ers de kans verslaafd te raken, hetzij aan een stof als nicotine, cocaïne, cafeïne of alcohol, hetzij aan een activiteit als gokken, winkelen, eten of werk. Dit heeft onder andere te maken met hun grote behoefte aan prikkels die de ADHD'er paradoxaal genoeg kalmeren!, hun impulsiviteit en hun neiging tot hyperfocussen. Eetstoornissen komen vaak voor in depressieve periodes.

Mijn antwoord voor de diagnose:

Ja, maar ik kan deze negatieve zaken gelukkig vrij goed onder controle houden.  Hoewel ik pas sinds een paar dagen weet heb van ADHD, was ik mij van deze risico's goed bewust en minder drastisch.  Als ik merk, dat ik b.v. te veel ga roken (teveel vind ik persoonlijk meer dan 10 sigaretten per dag) minder ik acuut.

Toelichting voor jou Lezer:

Toen ik de vragen voordat er een diagnose ADHD + PDDnos bij mij was gesteld gaf ik het bovenstaande antwoord.  Nu een aantal jaren later zou ik genuanceerder antwoorden.  Want ik ben een workaholic van het zuiverste water en als iets niet gaat zoals ik dat wil blijf ik doorgaan tot ik er uit ben of het onderhavige werk zodanig verfoei dat ik het onder razen en tieren aan de aknt gooi;  iets wat zeer weinig voorkomt want meestal kom ik er wel uit.  En, hoewel veel minder dan vroeger zal ik zelden of nooit “neen” tegen een kop koffie zeggen.  Niet dat ik eindeloos koffie maak.  En ook de dagen dat ik maar één kop dronk zijn ontelbaar.  Neen, het gaat om de aangeboden verleiding.  Dat veroorzaakt mijns inziens de verslaving bij (niet alleen) de AD(H)D-er/ster.  Het probleem hierbij van de AD(H)D-er/ster is dat hij/zij graag experimenteert.  Nu is daar op zich weinig tegen, maar een AD(H)D-er/ster heeft geen rem en blijft experimenteren.  Net zolang tot hij/zij verslaafd is aan bepaalde stoffen of andere zaken.

Met werk ligt dat in het verlengde.  Als het werk uitdagend is probeer je het tot een - door jou gewenst - einde te brengen. Dat tussenzinnetje “door jou gewenst” Lezer, daar draait het om.  De meeste mensen met AD(H)D en dus ook kinderen zijn perfectionisten.  Het moet perfect of helemaal niet.  Dat zul je meer dan eens ervaren hebben.  Een AD(H)D-leerling blinkt uit in een vak maar opeens gaat het niet meer.  In dat geval bereikt je workaholic leerling niet het door hem/haar gewenste niveau en het bijltje wordt er volledig bij neer gegooid.  Herkenbaar Lezer?  Ik denk het wel.  In het beste geval kun je door met deze AD(H)D-er/ster te praten kunnen proberen uit die impasse te komen.  Denk niet dat het makkelijk zal gaan, want een echte AD(H)D-er/ster is stijfkoppiger dan de beste ezel.

Met eetstoornissen heb ik nooit te maken gehad.  Wel lees ik daar met enige regelmaat over op het ADHD+ forum, en dan vooral door meisjes/vrouwen onder de 30 jaar geschreven.  Dat kan inderdaad extreme vormen, zelf levensbedreigend, aannemen.  De dames zijn uitermate geslepen in het verbergen van deze makke.  De gemiddeld hoge intelligentie van de AD(H)D-er/ster speelt daarbij een grote rol.  Ook de hoge denksnelheid en daardoor argumentatie is in dit opzicht een nadeel voor de waarnemer. 

Lezer wees beducht voor AD(H)D-ers/sters en verslaving(en).  Voor je het weet sluipen ze er in.  Niet alleen de direct waarneembare maar ook de onderhuidse om het zo maar te noemen en probeer in te grijpen voor het te laat is.  Je bespaart een leerling, zijn/haar ouders en de verder omgeving veel leed en problemen.

Einde 17, door naar 18

Naar inleiding of  naar onderwerp   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  18  19  20  21

Naar mijn algemene AD(H)D-website:  AD(H)D blijft het hele leven

Laatste aanpassing 30-03-2015