13:  Neiging zich nodeloos, eindeloos zorgen te maken, neiging de horizon af te zoeken naar iets waarover getobd kan worden afgewisseld met onoplettendheid of geen acht slaan op mogelijke reële gevaren.

Wanneer de aandacht niet besteed wordt aan een specifieke taak, ontstaat een chaos aan gedachten in het hoofd van de ADHD'er. Gepieker is hier vaak een gevolg van, omdat de persoon onbewust toch behoefte heeft zich ergens op te concentreren. Het resultaat is dan een destructieve gedachtenstroom waarin rampscenario's worden uitgespit.

Mijn antwoord voor de diagnose:

Ja, slechts zelden van toepassing omdat ik dan allang met iets anders bezig was.  Maar in de zeldzame gevallen dat dat niet zo was, helaas:  ja.

Toelichting voor jou Lezer:

Voor de diagnose vond ik dit niet van toepassing.  Nu, een aantal jaren later, moet ik erkennen dat het wel zo is en zelfs in heel kleine dingen ook nog.  Welke idioot gaat er nu voor een artikel dat ca € 10,00 kost vijf winkels af vergelijkt, dubt, gaat naar huis om de hele ronde wat later nog eens te doen.  Als je na die tweede ronde (of derde of …) uiteindelijk een besluit neemt koop je niet wat het beste was in je afweging (na je getob eigenlijk) maar neem je dat, wat op het moment dat je denkt te moeten besluiten, voor je ligt.  Meestal niet wat je na de eindeloze afwegingen zou hebben gekozen ook nog.

En de onoplettendheid voor gevaar.  Die is ook aanwezig bij de echte AD(H)D-er/ster.  Soms wordt het uitgelegd als naïviteit.   Daar ben ik het als zeer ruwe verklaring wel mee eens maar genuanceerder zou ik liever zeggen dat je geen tijd hebt om over zulke futiliteiten na te denken.  Je gedachten racen door en om ze bij te houden let je niet op eventueel gevaar.  Je ziet een (ver) doel en je stormt er op af.  Wel al wikkend en wegend maar niet op de juiste manier wikkend en wegend, daar zit het probleem.

Wanneer de aandacht niet besteed wordt aan een specifieke taak, ontstaat een chaos aan gedachten in het hoofd van de ADHD'er staat er in de subtop.  Nu gebeurt het erg veel hoor dat een AD(H)D-er/ster zijn aandacht niet op een specifieke taak richt, dat is de aard van het beestje.

Het is goed om nu de ADD-ers/sters even extra aandacht te geven, want Lezer, je merkt ze nauwelijks op.  Zij besteden bijna nergens aandacht aan en dromen zo’n beetje weg.  Neen, ik bedoel niet dat ze vrijwel constant in een situatie van hyperfocus zijn (hyperfocus weet je nog, zodanig geconcentreerd bezig zijn dat de betrokkene niets van de wereld om hem/haar heen bemerkt, wat er ook gebeurt).  Ik bedoel dat de ADD-ers/sters zich van nature meestal erg onopvallend gedragen.  Maar het zijn tobbers hoor.  Ze tobben inderdaad om bijna alles, alleen merkt de buitenwereld het meestal niet op.  Daar schuilt ook een gevaar voor de ADD-er/ster:  het wordt niet opgemerkt.  Vaak lees ik op het forum dat deze kinderen als heel jong last krijgen van depressies.  Natuurlijk krijgen ze dat.  Ze uiten zich niet maar slaan wel alles op.  En omdat er gewoonlijk niemand is die hun geestestoestand opmerkt wordt er vaak op ze gemopperd.  En dat mopperen is zo geweldig voor het toch al minimale of geheel afwezige zelfvertrouwen.  Alles gaat traag, alles gaat langzaam.  Ja het waarneembare gaat langzaam, maar oh die storm in het hoofd.  Die blijft onopgemerkt.  Sta daar eens bij stil beste Lezer.  Deze kinderen hebben het zwaar, heel zwaar.

Einde 13, door naar 14

Naar inleiding of  naar onderwerp   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  14  15  16  17  18  19  20  21

Naar mijn algemene AD(H)D-website:  AD(H)D blijft het hele leven

Laatste aanpassing 30-03-2015