5:   Geneigd zijn te zeggen wat in het hoofd omgaat, zonder de noodzakelijke timing of gevolgen ervan in acht te nemen.

Zoals een kind met ADHD in de klas, wordt de volwassen ADHD'er gedreven door enthousiasme en ongeremdheid. Een gedachte komt op en moet worden uitgesproken. Tact en bedrog moeten wijken voor een kinderlijke uitbundig- en uitgelatenheid.

Mijn antwoord voor de diagnose:

Ja, natuurlijk, als je ergens iets in ziet ga je "door roeien en ruiten" om medestanders te verwerven en de zaak voor elkaar te krijgen.  Vaak lukt dat ook, met regelmatig als gevolg dat je korte tijd later een stel "vijanden" hebt.   Heeft ook betrekking op "overdreven" eerlijkheid, openheid en de wil iets meteen aan te pakken en dat dan super goed te doen.  List en bedrog daar doe je niet aan, hoewel sommige kwaad denkenden wel denken dat je dat toepast.   Leugentjes, ook "om bestwil", kosten je moeite;  tenzij jijzelf er van bent overtuigd dat wat je “liegt” de waarheid is, jou waarheid dus.

Toelichting voor jou Lezer:

Veel AD(H)D-kinderen zijn erg open en eerlijk. Ook ongeremd en enthousiast.  Zeggen wat in je hoofd opkomt moet je afleren, maar dat gaat moeilijk.  Zelfs nu nog, ruim 60 jaar verder, heb ik er best vaak moeite mee niet direct en precies te zeggen of schrijven wat ik denk.  De consequenties van uitspraken of geschriften realiseer ik mij vaak niet of veel te laat.  Vooral als ik ergens warm voor loop bevind ik mij constant in de gevarenzone;  dan denk ik niet eens aan consequenties maar ga ik er tegenaan.  Je snapt het.  Ik zou een zeer slechte zijn als politicus.

Het AD(H)D-kind moet zo nu en dan worden afgeremd.  Hoe je dat doet Lezer?  Ik zou het niet weten omdat dit in elke situatie en bij elk individueel kind anders moet.  Maar dat het zo nu en dan moet weet ik zeker.  Dat voorkomt op termijn veel, heel veel stress bij het AD(H)D-kind.

Zelfs bedachtzaam lijkende AD(H)D-kinderen zullen ongeremde of beter ongecontroleerde uitspraken doen.  Zij houden zich wat langer stil omdat zij bang zijn weer eens het verkeerde te zeggen.  Helaas, als zij dan eindelijk de moed vinden om hun mond open te doen, zeggen ze 9 van de 10 keer het verkeerde.  Niet wat ze hadden overdacht maar wat, op het moment van beginnen te praten, in hun bolletje opkomt.  En je bent het met mij eens Lezer, meestal of minstens vaak, niet wat jij verwacht te gaan horen.  Sterker:  ook niet wat jij als AD(H)D-er/ster zelf had bedacht om te gaan zeggen.  En dat heeft weer alles met die verdraaide faalangst te maken.  Je wilt het zo goed doen maar de zenuwen laten je heel iets anders zeggen dan je wilt.  En weet je wat het vervelende is Lezer?  Het gaat niet over naarmate je ouder wordt, het wordt hoogstens een beetje minder of gaan de scherpe kantjes er een beetje vanaf.

Ook die timing is een blijvend probleem.  Doordat de AD(H)D-er/ster zo vergeetachtig is MOET hij/zij spuien wat er in zijn/haar hoofd opkomt.  Gebeurt dat niet direct dan komt er niets meer want het is weg uit het hoofd.  Onbegrijpelijk voor normale mensen maar voor ons AD(H)D-ers/sters de dagelijkse realiteit.

Ook de gevolgen van dit eruit knallen wat er in je omgaat in, ik zou haast zeggen kinderlijk onschuldige ongeremdheid, zonder list en bedrag is typerend.  Soms (vaak?!!) kwetsend voor jou, Lezer.  Alleen realiseer je dat het geen berekening of boos opzet is.

Zelfs een pertinente leugen, in jou optiek, kan voor de AD(H)D-er/ster die het zegt de volle waarheid zijn.  De AD(H)D-er/ster beleeft dit nu eenmaal zoals hij/zij zegt.

Einde 5, door naar 6

Naar inleiding of  naar onderwerp   1  2  3  4  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21

Naar mijn algemene AD(H)D-website:  AD(H)D blijft het hele leven

Laatste aanpassing 30-03-2015