4:  Veel projecten lopen gelijktijdig, problemen met voortzetten en afronden.

Een gevolg van punt 3. Men stopt met iets en begint aan iets anders, maakt dit niet af en gaat weer iets anders doen. Aan het eind van de dag, de week of het jaar hebben ontelbaar onafgemaakte projecten zich opgestapeld, terwijl er maar een paar zijn afgerond.

Mijn antwoord voor de diagnose:

Ja, mijn chronische probleem, ik zeg zelden of nooit "nee" en wil veel te veel tegelijk voor iedereen doen.  Ook starten met iets dat je reuze interessant lijkt maar wat tegenvalt of nog veel vaker doet zich iets nog veel interessanters voor en dan laten vallen als een baksteen van het vorige, meestal nog niet afgemaakte, is voor mij helaas normaal.  Ook als iets op zich interessant is, maar er komt een minder boeiend stuk in krijg ik zoiets van laat maar waaien.  Als je iets MOET is het helemaal een ramp:  ik moest leren boekhouden/administreren.  Dat zal ik nooit onder de knie krijgen, want ik mijn beleving is dat alleen maar geneuzel (mijn vader was boekhouder en een verdraaid goede, want na zijn pensioen heeft hij nog 7 jaar part time doorgewerkt omdat men zijn kennis en inzicht niet wilden missen).  Ik verafschuw (dit soort) routine werk.

Toelichting voor jou Lezer:

Ook hier weer STRUCTUUR bieden!!  Eén van de belangrijkste dingen die er is.

Elke AD(H)D-er/ster en ik durf de stelling aan dat hierop geen uitzonderingen zijn (of de diagnose AD(H)D of ADD was niet terecht).  Het van hot naar her rennen met van alles tegelijk bezig zijn het is zo kenmerkend.  Ik neem hier even een stukje tekst over uit de brochure van de indertijd zeer actieve organisatie Stichting ADHDPlus:

[Begin citaat]  Ergens vol enthousiasme aan beginnen, meteen op volle snelheid en vol overgave. Het dan echter onafgemaakt laten liggen zonder er nog verder naar om te kijken.

Tijdens het afwassen zien dat de keukenkastjes vuil zijn, de afwas laten voor wat die is en de gehele keuken een beurt geven.  Als je dan de brievenbus hoort, ren je erheen.  Zie je ook nog je pc staan en dus ook maar even e-mail bekijken.  Vervolgens een spelletje spelen om 4 uur later ineens de keuken binnen te lopen.  En tot de ontdekking komen dat je die toch echt aan het schoonmaken was.

Opstaan met de gedachte ik moet nog…  Die avond lig je in bed en kom je tot de ontdekking dat geen van alle zaken die ´s ochtends door je hoofd gingen daadwerkelijk gebeurd zijn.

Enorm vrolijk en blij zijn, echter er hoeft maar een futiliteit te gebeuren om dit te laten omslaan.  Omslaan naar een depressieve of agressieve bui… en deze slaat ook weer binnen enkele tellen om naar een vrolijke uitbundigheid.

En dan verbaasd zijn als je omgeving wat raar reageert.  Is er moedwil in het spel bij deze voorbeelden?  Moet de persoon gewoon eventjes doorzetten?  NEE, dit zijn situaties waarmee een ADHD’er dagelijks te maken heeft. Een ADHD’er heeft vrijwel 24 uur per dag, last van concentratieproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit.

De ADHD’er kan zijn of haar gedachten niet zodanig organiseren en structureren zodat het leven minder chaotisch is. Een ADHD’er lijkt continue overspannen en de hersenen zitten onafgebroken in de hoogste versnelling. [Einde citaat]

Nadere toelichting lijkt mij overbodig, want Lezer dit heb ik niet geschreven maar ik doe wel zo!!!  En met mij miljoenen AD(H)D-ers/sters…..  Let wel:  niet bewust om je omgeving dwars te zitten maar omdat je nu eenmaal zo in elkaar zit.  Dat is voor jou Lezer, als normaal mens, niet te vatten.

Einde 4, door naar 5

Naar inleiding of  naar onderwerp   1  2  3  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21

Naar mijn algemene AD(H)D-website:  AD(H)D blijft het hele leven

Laatste aanpassing 30-03-2015